نیمکت شکمی قابل تنظیم

 

نقطه تماس اصلی بعدی روی نیمکت قسمت بالایی پشت و شانه های عقب است. در اینجا، شما می خواهید روی کشیدن تیغه های شانه خود به سمت نیمکت تمرکز کنید.

 

همچنین می توانید به این فکر کنید که تیغه های شانه خود را به عقب و کنار هم بکشید. من می گویم "پایین" زیرا شما رو به بالا روی نیمکت دراز کشیده اید، اما نتیجه یکسان است.

 

این یک اشتباه رایج است که در بالای حرکت، شانه‌های خود را تا سقف بالا ببرید، با این تصور که به شما کمک می‌کند دامنه حرکتی کاملی داشته باشید.

 

این وضعیت، با کشش کمربند شانه، بخشی از پرس نیمکت نیست، بنابراین شانه های خود را حتی در بالای حرکت پایین نگه دارید.

 

این ممکن است فقط یک محدوده حرکتی جزئی به نظر برسد، اما در واقع یک دامنه حرکتی کامل برای سینه بزرگ است.

 

یکی از ترفندها این است که تصور کنید گریپ فروت را با زیر بغلتان گرفته اید و نمی خواهید روی زمین بیفتد.

 

این تجسم به شما کمک می‌کند تا شانه‌های خود را در موقعیت مناسب نگه دارید، و همچنین به شما کمک می‌کند تا آرنج‌های خود را به سمت داخل بکشید، نه اینکه آن‌ها را باز کنید.

 

باز کردن آنها شما را در معرض مشکلات احتمالی روتاتور کاف قرار می دهد، ناگفته نماند که آرنج ها در نزدیکی پهلوها موقعیت قدرتمندتری برای نیمکت زنی است.

 

هنگام نیمکت زنی، بازوهای شما باید در زاویه 30 تا 60 درجه نسبت به نیم تنه قرار گیرند.