کتل بل 24 کیلوگرم

تمرین کتل بل یک اثر تحریکی دوگانه بر روی سیستم قلبی ریوی از طریق یک حالت بار پویا منحصر به فرد ایجاد می کند:

تمرین کتل بل از شدت بالا و متناوب برای فعال کردن قلب و ریه ها استفاده می کند.

در برخی از برنامه های تمرینی کتل بل، تاب کتل بل به کارآموز نیاز دارد که 15-20 حرکت انفجاری را در عرض 30 ثانیه انجام دهد، به طوری که ضربان قلب به سرعت به 80-90٪ حداکثر ضربان قلب (حدود 150-170 بار در دقیقه) افزایش می یابد.

مطالعات نشان داده اند که 12 هفته تمرین کتل بل می تواند حداکثر جذب اکسیژن (VO2max) را 12 تا 15 درصد افزایش دهد.

این بار متناوب "پاسخ-یا-پرواز" را در طبیعت شبیه‌سازی می‌کند و از طریق تحریک دوره‌ای هیپوکسی باعث افزایش برون ده ضربان قلب و حجم بطن چپ می‌شود و در نتیجه استقامت قلبی ریوی را بهبود می‌بخشد.

بهینه سازی عملکرد ریه و بهبود میکروسیرکولاسیون.

کنترل مکرر تنفس در حرکات کتل بل (بازدم هنگام اعمال نیرو و دم هنگام بازگشت به حالت اولیه) استقامت عضلات تنفسی را تقویت می کند، در حالی که انقباض و فشردن مکرر عضلات باعث بازگشت خون وریدی می شود.

مربیان کتل بل به طور متوسط ​​​​8٪ -10٪ در ظرفیت ریه و 20٪ در تراکم مویرگ ها افزایش می یابند که به طور قابل توجهی تحمل ورزش بیماران مبتلا به بیماری های مزمن تنفسی را بهبود می بخشد.

از نظر پیشگیری و کنترل خطر بیماری های قلبی عروقی.

تمرین کتل بل می تواند با افزایش عملکرد اندوتلیال (در دسترس بودن زیستی اکسید نیتریک 18٪ افزایش یافته است) و کاهش فشار خون در حالت استراحت (فشار خون سیستولیک به طور متوسط ​​8-12 میلی متر جیوه کاهش یافته است) به طور موثر از تصلب شرایین جلوگیری کند.

یک مطالعه بعدی توسط دانشگاه هلسینکی در فنلاند نشان داد که بروز بیماری عروق کرونر قلب در جمعیت میانسال{{1} و سالخورده‌ای که سه بار در هفته با کتل بلز تمرین می‌کردند تا 37% کاهش یافت.