نوار عضلانی

اثرات نوار حرکت شناسی بر دامنه حرکتی مفصل (ROM) در حال حاضر به دو صورت آشکار می شود. اول اینکه آیا نوار حرکت شناسی دامنه حرکتی اصلی مفصل را پس از اعمال محدود می کند یا خیر. دوم اینکه آیا نوار حرکت شناسی می تواند ROM را افزایش دهد یا خیر. دمورا و همکاران دریافتند که نوار حرکت شناسی ROM مفصل زانو را قبل، در حین یا تا زمانی که در طول ورزش شدید خسته شود، محدود نمی کند. برخی از مطالعات نیز نشان می‌دهند که نوار حرکت شناسی ROM را در مقایسه با نوار ورزشی محدود نمی‌کند و نتایج در این زمینه قطعی است. با این حال، اینکه آیا نوار حرکت شناسی می تواند ROM را افزایش دهد مشخص نیست.

تحقیقات یوشیدا نشان داد که استفاده از نوار حرکت شناسی تأثیر قابل توجهی بر امتداد تنه و خم شدن جانبی ندارد، اما می تواند دامنه حرکت خمشی را افزایش دهد، که نشان می دهد نوار حرکت شناسی پیامدهای مثبتی برای ROM در افراد سالم دارد. مرینو و همکاران نشان داد که ورزشکاران سه‌گانه پس از نوار حرکتی، سطوح خمیدگی به جلو نشسته و افزایش ROM در عضلات همسترینگ، عضلات کمر و گاستروکنمیوس را تجربه کردند. برخی از مطالعات نشان می دهد که نوار حرکتی می تواند ROM را پس از آسیب بهبود بخشد. موری دریافت که نوار حرکتی به طور قابل توجهی ROM فعال را پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) بهبود می بخشد. گونزالس و همکاران نشان داد که کاربرد نوار حرکتی فوراً تحرک گردن را در بیماران مبتلا به اختلالات حاد شلاقی{6}} بهبود می بخشد.

تحقیقات مک کانل نشان داد که ورزشکاران پرتاب کننده با آسیب های مزمن دامنه حرکتی پویایی بیشتری پس از استفاده از نوار حرکت شناسی دارند و به محدوده دینامیکی ورزشکاران آسیب ندیده نزدیک می شوند. یکی از مکانیسم‌های ممکن برای بهبود ROM این است که ROM با شدت درد مرتبط است، بنابراین نوار حرکتی بازخورد درد را در طول حرکت مفصل کاهش می‌دهد و در نتیجه ROM را افزایش می‌دهد. مکانیسم پیشنهادی دیگر برای اثر نوار حرکت شناسی روی ROM فعال این است که گردش خون را در محل نوار شده افزایش می دهد و این تغییر فیزیولوژیکی باعث افزایش ROM عضلانی می شود.

بسیاری از محققان بر این باورند که نوار حرکتی باعث شل شدن عضلات منقبض می‌شود، ورودی حسی را در محل آسیب‌دیده افزایش می‌دهد، درد و ترس روانی بیماران را کاهش می‌دهد و دلیل اصلی برای بهبود ROM است.