خانه هالتر

ددلیفت اغلب به دلیلی «پادشاه لیفت» نامیده می‌شود-کل زنجیره خلفی شما، از همسترینگ و باسن گرفته تا قسمت فوقانی پشت و ذوزنقه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اما برای انجام ایمن و موثر ددلیفت، یک جزئیات کلیدی وجود دارد که نمی توان نادیده گرفت: مسیری که میله طی می کند.

اهمیت مسیر در ددلیفت

ددلیفت فقط در مورد بلند کردن وزنه نیست، بلکه به این موضوع می‌پردازد که چقدر کارآمد و ایمن وزنه را جابجا می‌کنید.

خط مستقیم=حداکثر بازده نیرو.

وقتی میله را مستقیماً به سمت بالا بلند می کنید، تمام نیروی شما به صورت عمودی هدایت می شود و اتلاف انرژی را به حداقل می رساند.

هر میلی متر که میله به جلو یا عقب حرکت می کند، فاصله افقی را که باید کنترل کنید افزایش می دهد، که نیرو مصرف می کند و مقدار وزنه ای را که می توانید بلند کنید محدود می کند.

ترجمه قدامی=افزایش استرس برشی در ستون فقرات.

اگر میله به سمت جلو حرکت می کند و از بدن دور می شود، کمر شما باید سخت تر کار کند تا بار را تثبیت کند.

حتی یک مقدار جزئی انتقال قدامی (2 تا 3 سانتی متر) می تواند فشار وارده بر ستون فقرات کمری را چند برابر کند و خطر کشیدگی، فتق دیسک یا آسیب های ناشی از خستگی تجمعی را در طول زمان افزایش دهد.

حرکت رو به عقب=بی ثباتی و از دست دادن قدرت.

اگر نوار به سمت عقب حرکت کند، می توانید تعادل خود را از دست بدهید.

حرکت بیش از حد به عقب اغلب منجر به خم شدن بیش از حد به عقب در حالت قفل می شود، که می تواند باعث انبساط بیش از حد ستون فقرات شود و فشار غیرضروری به باسن و زانو وارد کند.